คุณเเก่กว่า 40 ปีรึยัง
ตื่นมาตอนเช้าคุณรู้สึกเหนื่อยหน่ายมั้ย
คุณมีความรู้สึกที่
"นี่คือกระดูกที่เเตกร้าวของ... เเอล.บี.เจ็ฟฟรี่ย์"
- เจ็ฟฟรี่ย์ - ยินดีด้วยเจ็ฟ
- เรื่องอะไร - ถอดเฝือกนั่นออกไง
ใครบอกผมจะถอดเฝือก
นี่วันพุธเเล้ว เจ็ดสัปดาห์หลังจากที่คุณขาหัก
ใช่รึเปล่า
กันเดอร์สัน ความจําไม่ดีเเบบนี้
คุณได้เป็นบรรณาธิการได้ยังไงนะ ถามหน่อยเถอะ
ด้วยการทุ่มเทเเละทํางานหนัก
เเละก็... อะไรที่ต้องจําก็ให้เลขา ฯ จํา
- ผมจําวันผิดเหรอ - เปล่า
ผิดอาทิตย์
วันพุธหน้าผมถึงจะหลุด จากไอ้เฝือกพลาสเตอร์บ้าๆ อันนี้
งั้นน่าเสียดายเจ็ฟ เป็นไปไม่ได้ที่ผมจะโชคดีทุกวัน
ลืมซะว่าผมโทรมา
ผมสงสารคุณจริงๆ กันเดอร์สัน
คงทําใจลําบาก ที่ผมจะต้องใส่เฝือกไปอีกหนึ่งอาทิตย์
มันจะเป็นหนึ่งอาทิตย์ ที่ผมขาดช่างภาพมือดี
เเละงานสําคัญของคุณด้วย
- อะไร - พูดไปคงไม่มีประโยชน์อะไร
ขอร้อง ขอร้อง ที่ไหน
เเคชเมียร์ เราได้ข้อมูลลับ จากหัวหน้าหน่วยงานเมื่อเช้า
ที่นั่นกําลังจะลุกเป็นไฟ
บอกเเล้วใช่มั้ย ว่านั่นคือที่ควรจับตามอง
- คุณบอก - โอเค ผมจะเดินทางเมื่อไร
- ในครึ่งหรืออีกหนึ่งชั่วโมง - ใส่เฝือกอย่างนั้น อย่าเลย
หยุดทําเป็นอารมณ์เสียเถอะน่า
ผมถ่ายภาพได้ จากหลังรถจี๊ปหรือหลังฮิปโป ฯ
คุณมีค่าต่อเเม็กกาซีน เกินกว่าที่จะไปเสี่ยง
ผมจะส่งมอร์เเกนหรือเเลมเบิร์ตไปเเทน
มอร์เเกนหรือเเลมเบิร์ต ใช่สิ
ผมอุตส่าห์เสี่ยงชีวิตเพื่อคุณ
เเต่กลับตอบเเทน ด้วยการยกงานผมให้คนอื่น
ผมไม่ได้ขอให้คุณ ไปยืนกลางสนามเเข่งรถนี่นา
เเต่คุณขอ... ภาพที่มันโดดเด่นเป็นพิเศษ เเละคุณก็ได้
คุณก็เหมือนกัน ลาก่อนเจ็ฟ
เดี๋ยวก่อนกันเดอร์สัน คุณต้องเอาผมไปจากที่นี่
หกอาทิตย์ ที่ผมนั่งในอพาร์ตเมนต์สองห้องนอน
ไม่ทําอะไรนอกจาก มองเพื่อนบ้านทางหน้าต่าง
- ลาก่อนเจ็ฟ - ไม่ กันเดอร์สัน
ถ้าคุณไม่ดึงผมจากความเบื่อ ผมอาจทําอะไรที่คุณต้องตะลึง
- อย่างเช่นอะไร - อย่างผมจะเเต่งงาน
เเละจะไม่สามารถไปทําที่ไหนได้อีก
คุณก็สมควรเเต่งงาน ก่อนที่จะกลายเป็นคนเเก่ ที่ต้องว้าเหว่
ใช่ จินตนาการภาพผม
รีบกลับอพาร์ตเมนต์
มาฟังเสียงเครื่องซักผ้า เครื่องล้างจาน
เครื่องบดขยะดังลั่นบ้าน
เเละเสียงเมียบ่น
เจ็ฟ เดี๋ยวนี้เมียเขาไม่บ่นกันเเล้ว
- เเค่หารือ - งั้นเหรอ งั้นเหรอ
ในเขตคนรวยอาจจะหารือ เเต่เเถวบ้านผมพวกเธอยังบ่นอยู่เลย
งั้นเหรอ คุณเอ่อ... คงรู้ดี
- เเล้วจะโทรไปใหม่นะ - ได้ เเล้วครั้งหน้าขอข่าวดีด้วยนะ
- อรุณสวัสดิ์ ฉันบอกว่าอรุณสวัสดิ์ - โอ้ อรุณสวัสดิ์
เฮ้ ฉันมีอะไรเเนะนํานะ
คุณให้น้ำมันมากเกินไป
- ให้น้ำมากระวังรากเน่า - คุณหุบปากดีกว่า
- ก็ตามใจ - กฎหมายนิวยอร์กลงโทษพวกเเอบดู
- ให้ทํางานหนักเป็นเวลาหกเดือน - สวัสดีสเตลล่า
เเละที่พักไม่มีหน้าต่างด้วย
รู้มั้ยสมัยก่อนเขาลงโทษ ด้วยการเอาเหล็กร้อนเเทงตา
เเม่พวกที่นุ่งบิกินีมีคนไหนคุ้มค่า กับการถูกเเทงตาบ้างมั้ย
รู้มั้ย เรากลายเป็นพวกถํ้ามองไปเเล้ว
คนเราน่าจะออกจากบ้าน ไปหาดูอย่างอื่นบ้าง
ใช่เเล้ว เป็นไงบ้างปรัชญาชีวิตของฉัน
รีดเดอร์ไดเจส เมษายน 1939
ฉันเลือกมาเเต่ปรัชญาดีๆ เท่านั้น
- เช้านี้ไม่ต้องวัดอุณหภูมิก็ได้นะ - ค่ะ ดูว่าจะถึงร้อยมั้ย
ฉันน่าจะเป็นหมอดูไพ่ยิปซีมากกว่า จะมาเป็นพยาบาลบริษัทประกัน
ฉันได้กลิ่นปัญหาทันที
ได้กลิ่นไกลตั้ง 10 ไมล์ อย่างวิกฤตเศรษฐกิจเมื่อปี 29
ฉันคาดการณ์ได้
คุณทํายังไงสเตลล่า
โอ้ง่ายมาก ฉันพยาบาลผู้อํานวยการ ของเจเนอรัลมอเตอร์
หมอว่าเขาไตอักเสบ
ฉันว่าเพราะความกลัว ก็เลยถามตัวเอง
เจเนอรัลมอเตอร์จะต้องกลัวอะไร
คําตอบคือผลิตมากเกินไป ตลาดล่ม
เมื่อเจเนอรัลมอเตอร์ ต้องเข้าห้องน้ำวันละสิบครั้ง
ทั้งประเทศก็พร้อมจะระบาย
สเตลล่า ทางเศรษฐศาสตร์โรคไต ไม่มีความเกี่ยวข้องกับตลาดหุ้นเลยสักนิด
มันล่มไม่ใช่เหรอ เเละฉันได้กลิ่นปัญหาในอพาร์ตเมนต์นี้
ตอนเเรกคุณขาหัก ได้เเต่นอนมองนอกหน้าต่าง
เห็นสิ่งที่ไม่ควรเห็น ปัญหาคือ
ฉันเห็นภาพคุณอยู่ในศาล ห้อมล้อมด้วยทนายในสูทกระดุมสองเเถว
คุณกล่าว ผู้พิพากษา ที่ผมทําไปไม่ได้หวังร้ายสักหน่อย
ผมรักเพื่อนบ้านเหมือนรักพ่อ
ผู้พิพากษาบอกยินดีด้วย
คุณจะได้เดินทางไปนอนในตาราง เป็นเวลาสามปี
เกิดปัญหาตอนนี้ก็ดี
ฮอร์โมนของคุณไม่สมบูรณ์
ดูจากอุณหภูมิได้ยังไง
เพราะเเม่พวกชุดอาบน้ำ ที่คุณดูอยู่เดือนหนึ่งเเล้ว
ไม่ทําให้อุณหภูมิคุณสูงขึ้นเลย
เอาล่ะนะ
อีกหนึ่งอาทิตย์
คุณพูดถูกนะ ผมว่าที่นี่จะต้องเกิดปัญหาเเน่
ฉันนึกเเล้ว
โอ้ คุณเกลียดมันบ้างมั้ย
มันจะช่วยทําให้เลือดของคุณ ไหลเวียนดีขึ้น
- งั้นเหรอ - ปัญหาเเบบไหน
ลิซ่า ฟรีม้อนท์
พูดเป็นเล่น เธอเป็นผู้หญิงสาวสวย เเละคุณ...
ก็เป็นชายหนุ่มที่สุขภาพเเข็งเเรง
- เธอต้องการให้ผมเเต่งงานด้วย - ก็ปกติ
- ผมไม่อยากเเต่ง - ผิดปกติ
ผมเเค่... ไม่พร้อมกับการเเต่งงาน
ชายทุกคนพร้อมเเต่งงานทันที ที่เจอผู้หญิงที่เหมาะสม
ลิซ่า ฟรีม้อนท์เหมาะ กับชายทุกคนเเม้มีสมองครึ่งหัว
เเละลืมตาได้ข้างเดียว
- เธอก็โอเค - คุณทะเลาะกันเหรอ
- เปล่า - พ่อเธอเอาปืนขู่เหรอ
- อะไร ขอร้องสเตลล่า - มันเคยเกิดนะ
ชีวิตรักมีความสุขมากมาย...
เริ่มได้เพราะการถูกขู่ด้วยปืนคุณว่ามั้ย
- เธอเเค่ไม่เหมาะกับผม - ใช่ เธอเเค่สมบูรณ์เเบบ
สมบูรณ์เเบบไป เธอเก่งไป เธอสวยไป เเละมีความคิดมากไป
มีทุกอย่างเว้นเเต่ที่ผมต้องการ
ไอ้เอ่อ ที่คุณต้องการพอจะพูดได้มั้ย
อะไร ง่ายมากสเตลล่า เธอเหมาะกับ ชีวิตอันหรูหราเเถวพาร์คเอเวอนิว
ร้านอาหารหรู งานเลี้ยงค็อกเทลสังคมชั้นสูง
คนมีความคิดอยู่ที่ไหนก็เหมาะทั้งนั้น
คุณลองจินตนาการว่าเธอต้องเดินทาง ไปกับช่างภาพที่มีเงินเดือนเเค่พอกินสิ
เธอน่าจะติดดินกว่านี้
คุณจะไม่เเต่งงานเหรอ
ผมคงจะเเต่ง
เเละเมื่อต้องเเต่งกับคนที่คิดว่า ชีวิตมีมากกว่าเสื้อผ้าใหม่อาหารราคาเเพง
หรือข่าวซุบซิบในสังคม
ผมต้องการผู้หญิงที่เต็มใจ
จะไปที่ไหนก็ได้ ทําอะไรก็ได้
เเละสนุกกับมัน ที่ผมควรทําก็คือควรบอกเลิกกับเธอซะ
- ให้เธอไปหาคนอื่น - ลองฟังคําพูดคุณ
ไปจากชีวิตผมซะ คุณเป็นคนดีเเละดีเกินไปสําหรับผม
คุณเจ็ฟฟรี่ย์ ฉันอาจไม่มีการศึกษามากนัก เเต่ก็บอกได้อย่างนึง
เมื่อชายกับหญิงพบกันเเละรู้สึกชอบกัน
ก็ควรอยู่ด้วยกัน
ปัง... เหมือนเเท็กซี่ชนกัน ตรงถนนบอร์ดเวย์
ไม่ใช่เอาเเต่วิจารณ์กัน เหมือนปลาอยู่คนละขวด
นั่นเป็นการเริ่มชีวิตเเต่งงาน อย่างมีความคิดเหรอ
มีความคิด ไอ้ความคิดนี่เเหละ ทําให้เกิดปัญหากับมนุษย์มากที่สุด
ครอบครัวสมัยใหม่
เราพัฒนาด้านอารมณ์
ไร้สาระ ก็เเค่เจอกัน เเล้วปิ๊งกัน เเละเเต่งงานกัน
เดี๋ยวนี้ต้องอ่านหนังสือ
ต้องศึกษากันเเละกันมากมาย วิเคราะห์ความคิดกันเเละกัน
จนไม่สามารถบอกข้อเเตกต่าง ระหว่างความรัก
เเละความต้องการได้อีกต่อไป
คนเรามีระดับอารมณ์ต่างกัน
ตอนฉันเเต่งงานกับสามี เราก็เป็นคนที่มีระดับอารมณ์ต่างกัน
เเละเราก็ยังระดับอารมณ์ต่างกันอยู่
เเต่ก็มีความสุขกันทุกวินาที
ก็ดีสเตลล่า ช่วยทําเเซนด์วิชให้ผมหน่อย
ฉันทําเเน่ เเละจะเอาสามัญสํานึก ทาขนมปังให้ด้วย
ลิซ่าเต็มไปด้วยความรักที่มีต่อคุณ
ฉันขอเเนะนําคุณสองคํานะ เเต่งกับเธอ
- เธอจ้างคุณพูดเหรอ - โอ้...
นี่ครับ นี่กุญเเจ
ถ้าต้องการอะไรโทรหานะครับ
มา มาสิ
ผมมีของขวัญให้คุณ
พวกชอบเอาเเต่มอง
ขาคุณเป็นไง
ยังเจ็บนิดหน่อย
ท้องคุณล่ะ
ว่างเหมือนลูกฟุตบอล
ชีวิตรักล่ะ
ไม่ดีเท่าไรนัก
ยังมีปัญหาอะไรอีกมั้ย
คุณเป็นใคร
เรียงจากบนไปล่าง
ลิซ่า
เเคโรล
ฟรีม้อนท์
ลิซ่า ฟรีม้อนท์ ที่ไม่เคยสวมชุดซํ้าใช่มั้ย
ก็เพราะทุกคนคาดหวังไว้อย่างนั้น
เพิ่งลงจากเครื่องบินจากปารีสเลยนะ
คิดว่าขายได้มั้ย
ขึ้นอยู่กับราคา ไหนจะค่าเครื่องบิน
ภาษีนําเข้า ภาษีอื่นๆ เเละส่วนต่างกําไร
ถูกมากที่หนึ่งพันหนึ่งร้อยเหรียญ
หนึ่งพันหนึ่งร้อย ราคาเเบบนี้ น่าจะเข้าตลาดหุ้น
ราคานี้เราขายวันนึงได้เป็นโหล
พวกสรรพกรเหรอที่ซื้อมัน
ต่อให้ต้องจ่ายเงิน มันก็คุ้ม
- สําหรับวโรกาสนี้ - มีโอกาสสําคัญอะไรเหรอ
ที่นี่ไง คืนสําคัญ
มันก็เเค่คืนวันพุธธรรมดา ไม่เห็นสําคัญเลย
มันคือคืนเเรกของอาทิตย์ สุดท้ายเเสนทรมาน
ของเเอล.บี.เจ็ฟฟรี่ย์ในเฝือก
ไม่ยักรู้มีคนสนใจซื้อตั๋วด้วย
มันเพราะฉันซื้อตั๋วหมดเลยน่ะสิ
กล่องบุหรี่นี้ของคุณเก่าเเล้ว
ผมซื้อมาจากเซี่ยงไฮ้ ซึ่งตอนนั้นมันก็เก่าเเล้ว
มันเเตกเเละคุณไม่เคยใช้มัน มันไม่เหมาะสม
ฉันซื้อที่ทําจากเงิน เเละสลักชื่อคุณเอาไว้ให้
คุณไม่ควรเอาเงินมาใช้จ่ายเเบบนี้
ก็ฉันอยากซื้อ
อู้...
เริ่มด้วยทานอาหาร จากร้านทเว้นตี้วัน ดีมั้ย
มีรถพยาบาลจอดรอข้างล่างเหรอ
ดียิ่งกว่านั้น ทเว้นตี้วัน
ขอบใจที่รอ คาร์ล ครัวอยู่ทางด้านซ้ายของคุณ
โอ้ฉันขอไวน์
- สวัสดี คุณเจ็ฟฟรี่ย์ - คาร์ล
เอาใส่เตาอบเเล้วเปิดไฟตํ่าเอาไว้คาร์ล
- ครับคุณนาย - เปิดไวน์ดีกว่า / ก็ได้
มันโมลาเชต์
งั้นต้องเเก้วใหญ่ๆ ที่เปิดขวดอยู่นั่น
ให้ผมเปิด
- ใหญ่พอมั้ย - คงพอ
คงไม่มีอะไรน่าเบื่อหน่าย เท่าที่คุณกําลังเป็นอยู่
- อาทิตย์ที่เเล้วคุณคง - ผมเองครับ
ผมอยากถอดเฝือกเเละกลับไปทํางาน
ฉันจะทําให้คุณจดจําตลอดไป
ขอบใจ
โอ้นี่คาร์ล
- คงจะพอสําหรับค่าเเท็กซี่ไปกลับ - ขอบคุณ คุณฟรีม้อนท์
- ทานอาหารให้อร่อยครับคุณเจ็ฟฟรี่ย์ - ขอบใจ
ราตรีสวัสดิ์
- วันนี้เหลือเชื่อมาก - คุณเหนื่อยเหรอ
ไม่เลย เมื่อเช้าฉันประชุมทั้งเช้า
หลังจากนั้นต้องเปลี่ยนชุด ไปดื่มกับมาดามดูเฟรน
ซึ่งเพิ่งเดินทางมาจากปารีสพร้อมรายงาน
เเล้วก็ไปทานกลางวันที่ทเว้นตี้วัน กับพนักงานบริษัท ฉันเลยสั่งอาหารเย็น
เเละมีโชว์ชุดสองเเห่งห่างกันตั้งไกล
เเล้วต้องไปค็อกเทลกับลีลอยด์ กับสลิมเฮย์วู๊ด
เพื่อติดต่อการเเสดงใหม่
เเละต้องรีบกลับมาเปลี่ยนชุด
บอกผมหน่อย บอกหน่อย
เเล้วคุณนายเฮย์วู๊ด สวมชุดอะไร
- โอ้เธอสวยมาก - งั้นเหรอ
- ชุดเธอเป็นผ้าพิมพ์มือสั่งตรงจากอิตาลี - อิตาลี
- อิตาลี ลองคิดดู - โอ้...
วันนี้มีคอลัมน์ ซึ่งลงภาพของคุณตั้งสามภาพ
- งั้นเหรอ - ประชาสัมพันธ์เเบบนี้เงินซื้อไม่ได้
ผมรู้
สักวันคุณอาจต้องเปิด... สตูดิโอของตัวเองที่นี่
ผมจะดูเเลยังไงจากเอ่อ... ปากีสถาน
เจ็ฟ คุณน่าจะกลับบ้านได้สักที
จะเลือกงานอะไรก็ได้
ผมคงเลือกงานที่ผมชอบ
ก็ทําให้มันชอบ
- ลาออกจากเเม็กกาซีน - ใช่
- เพื่ออะไร - เพื่อตัวเอง เเละฉัน
พรุ่งนี้ฉันจะหางานให้คุณมากมาย เเฟชั่น ภาพถ่าย
อย่าหัวเราะ ฉันทําได้
นั่นเเหละที่ผมกลัว
จินตนาการผมขับรถจี๊ปไปงานเเฟชั่น สวมรองเท้าคอมเเบ็ท เคราก็ไม่ได้โกน
คงดังหรอกนะ
คุณต้องดูดีเเละหล่อ ในชุดสูทสีน้ำเงินเข้ม
หยุดพูดไร้สาระได้มั้ย นะ
ฉันควรเตรียมอาหารคํ่าดีกว่า
เห็นคุณเหมือนได้รักคุณ
ได้พบคุณทุกหนเเห่ง
ท่ามกลางเเสงอาทิตย์ยามเช้า ท่ามกลางเเสงจันทร์
หันไปไหนผมก็เห็นเเต่คุณ
ได้พบเเละรักคุณ
ได้พบคุณทุกหนเเห่ง
ทั้งข้างทาง ตรงทางเดิน
ตอนเดินขึ้นบันไดลําพัง
ให้ผมหยิบยื่นความสุขเเด่คุณ
เเล้วจะรู้ว่าผมรู้จักคุณดีเเค่ไหน
ผมรู้จักคุณทุกลมหายใจ
เห็นคุณเหมือนได้รักคุณ
ผมไม่เคยให้คุณคลาดสายตา
ผมรักคุณ
คุณอยู่ในฝันของผมตลอดมา
สาวผู้ว้าเหว่
เเต่เรื่องนี้สําหรับคุณคงไม่เป็นปัญหา
เหรอ จากตรงนี้คุณสามารถมองเห็น อพาร์ตเมนต์ฉันที่ถนน 63 เหรอ
ก็ไม่เห็นหรอก
เเต่อพาร์ตเมนต์ของเราก็มีชื่อเสียง พอๆ กับของคุณ
คงจําคุณทอร์โซ่ได้ใช่มั้ย
นักเต้นบัลเล่ต์ เธอเหมือนราชินีผึ้งที่กําลังเลือกคู่
เธอกําลังทําหน้าที่ที่ยากที่สุด สับรางผู้ชาย
เธอเลือกคนท่าทางรํ่ารวยที่สุด
เธอไม่ได้รักเขา ไม่ได้รักใครเลย
โอ้ มองจากตรงนี้บอกได้ยังไง
คุณบอกที่นี่ เหมือนอพาร์ตเมนต์ฉันไม่ใช่เหรอ
ครั้งนี้คงสุกนะคะ
เสียงเพลงไพเราะนั่นมาจากไหน
จากนักเเต่งเพลง ที่พักอยู่สตูดิโออพาร์ตเมนต์
ว้าว เขาอยู่คนเดียว
ชีวิตครอบครัวคงจะไม่ราบรื่น
ช่างมีเสน่ห์มาก
เหมือนกับเขาเเต่งมันขึ้นมา ให้เราโดยเฉพาะ
เขาถึงมีปัญหาเวลาเเต่ง
อย่างน้อยอาหารคํ่านี้ต้องอร่อย
ลิซ่า มันยอดเยี่ยม
เหมือนเช่นเคย
วิถีชีวิตคนเรา มันไม่น่าจะเเตกต่างกันมากนัก
เราต้องกิน พูด ดื่ม หัวเราะ
- สวมเสื้อผ้า - ฟังนะ ฟังนะ
คุณพูดเเบบนี้ เพราะไม่อยากบอกความจริง
เพราะมีอะไรปกปิด บางทีฉันอาจเข้าใจ
- ผมไม่มีอะไรปกปิด เพียงเเค่ผม - ไม่มีเหตุผล
ที่นี่มันเเตกต่างอะไรจากที่นั่น
ที่ๆ คุณไป คนเราสามารถใช้ชีวิต ในทั้งสองที่นั่นได้ง่ายๆ
- บางคนไม่ได้ ถ้าคุณจะให้ผมอธิบาย - ไอ้การเดินทางไปอีกที่หนึ่งเพื่อถ่ายภาพ
ก็เหมือนเป็นนักท่องเที่ยว ที่ท่องเที่ยวไปเรื่อยๆ
นั่นความเห็นของคุณ ซึ่งคุณก็มีสิทธิ์จะคิด
- เเต่ขอผมพูดบ้าง - อย่าบอกหน่อยเลยว่ามันต้องใช้...
คนที่มีความสามารถเฉพาะเท่านั้น ถึงจะทําได้
ผมจะพูดง่ายๆ ซึ่งมันจริง
เเละผมมีเหตุประกอบด้วย ถ้าคุณจะหยุดพูดสักครู่
ถ้าความเห็นคุณหยาบคาย เหมือนมารยาทคุณฉันคงไม่อยากฟัง
โอเคผมจะใจเย็น
ฉันไม่เหมาะกับนี่ คุณไม่เหมาะกับนั่น
ถ้าอย่างนั้นคนเราคงเกิด เเละตายในที่เดียวเท่านั้นสิ
หุบปาก
- คุณเคยกินข้าวกับหัวปลามั้ย - ไม่เคยหรอก
ถ้าไปกับผมคุณอาจต้องกิน
เคยนั่งหนาวบนซี. 54 ที่ระดับหมื่นห้าพันฟุต
ด้วยอุณหภูมิลบยี่สิบองศามั้ย
ฉันขึ้นเครื่องบ่อยไป
- เเค่มันมีอาหารเสิร์ฟด้วย - เคยถูกใครเอาปืนยิงใส่ ขับรถไล่ชน
เอาทรายขว้างเพียงเพราะ... มีคนต้องการจะเเย่งชิงกล้องคุณมั้ย
ส้นสูงของคุณคงเหมาะกับการเดินป่า
ทั้งถุงน่อง เเละชุดหนักหกปอนด์ของคุณ
- 3 - 3 ก็ได้ มันคงดังที่ฟินเเลนด์
ก่อนที่คุณจะเเข็งตาย
สิ่งนึงที่ฉันรู้ก็คือการเเต่งตัวที่เหมาะสม
ใช่ ใช่ คุณลองหาเสื้อกันฝนในบราซิล เเม้จะใส่ช่วงฝนไม่ตกดูสิ ลิซ่า
งานของผมเราถือกระเป๋าใบเดียว บ้านของเราก็คือพาหนะที่เราใช้
เรานอนน้อยอาบน้ำก็ไม่มาก
บางครั้งอาหารที่กินเข้าไป
ทําจากสิ่งที่คุณไม่กล้ามองด้วยซํ้า ตอนมันยังไม่ตาย
ไม่ต้องมาพูดให้มันดูน่าทุเรศ เพื่อให้ฉันยอมเชื่อคุณหรอก
พูดให้ดูน่าทุเรศ ผมพูดให้ดูดีมากกว่า
ต้องยอมรับ ลิซ่า คุณไม่เหมาะกับชีวิตเเบบนี้
มีไม่กี่คนที่เหมาะ
- คุณมันหัวดื้อเกินไป - ไม่ได้ดื้อ ผมเเค่พูดความจริง
ฉันรู้ ถ้าเป็นคนอื่นคงบอกฉันว่า มันเหมือนการไปพักผ่อน
เเล้วฉันก็จะตื่นขึ้นมาเผชิญกับ... โลกเเห่งความจอมปลอม
เดี๋ยวก่อนสิ
ถ้าจะพูดกันรุนเเรง ผมก็พร้อมรุนเเรงนะ
คุณรู้มั้ย ฉันไม่ต้องการเเบบนั้นหรอก
เเค่นี้ใช่มั้ย คุณไม่อยู่นี่เเล้วฉันไปกับคุณไม่ได้
มันเป็นสิ่งไม่ถูกต้อง
ไม่คิดว่าเราคนนึง อาจเปลี่ยนเเปลงได้เหรอ
ดูจากตอนนี้คงจะยาก
ฉันรักคุณมาก ไม่สนใจคุณทําอาชีพอะไร
ฉันเเค่อยากเป็นส่วนหนึ่งด้วยเท่านั้น
เเต่ตอนนี้ทางเดียวที่ฉันจะมีส่วนด้วย ก็เเค่สั่งซื้อเเม็กกาซีนของคุณมาอ่าน
คงไม่ใช่อย่างที่ฉันคิดไว้
คุณไม่ได้ผิดตรงไหน คุณกําคนเมืองนี้เอาไว้ได้ทั้งเมือง
ฉันว่าไม่นะ
ลาก่อนเจ็ฟ
ราตรีสวัสดิ์ เหรอ
- คุณได้ยินที่ฉันพูด - ลิซ่า
เราน่าจะเอ่อ...
เราน่าจะใช้ชีวิตอยู่เเบบนี้ไม่ได้เหรอ
โดยไม่มีอนาคต
เเล้วจะได้เจอคุณอีกเมื่อไร
คงจะอีกนาน
อย่างน้อย ก็ต้องรอจนถึงคืนพรุ่งนี้
คนบ้า
เฮ้... ฝนตก
เดี๋ยวช่วยยกด้านโน้นนะ
โอ้ลืมนาฬิกา
โธ่เอ๊ย
ยกนะ
เข้าไปเลย เข้าไปเลย โอ้...
เข้ามาไม่ได้ มันดึกมากเเล้ว
ไม่ ไม่ ไม่ใช่ตอนนี้ พูดไม่รู้เรื่องเหรอ
ไม่ ฉันบอกราตรีสวัสดิ์
คุณปั้นเป็นรูปอะไรเหรอครับ
มันเรียกว่า "ความหิว"
ฝนตกน่าจะทําให้เย็นลง
มันกลับทําให้เเฉะขึ้นเท่านั้น
ใช่เเล้ว ใช่เเล้ว ตรงนั้นเเหละที่ตึง... ตรงนั้น
บริษัทประกัน คงดีใจขึ้นถ้ากลางคืน คุณนอนเตียงเเทนที่จะนอนรถเข็น
รู้ได้ยังไง
ตาคุณดําคลํ้า คงนั่งดูหน้าต่างเป็นชั่วโมง
ก็ใช่
ถ้ามีคนเห็นคุณ คุณจะทํายังไง
ก็ขึ้นกับว่าใครเห็น ยกตัวอย่างคุณทอร์โซ่
พยายามลืมเธอซะ
เธอมันผู้หญิงประเภท กินดื่มเเล้วก็เเต่งงาน
เธอก็คงอ้วน ติดเหล้าเเละชีวิตขาดความสุข
พูดเรื่องนี้นะ
น่าสงสารคุณนายว้าเหว่ เธอว้าเหว่าจนหลับไปเอง... ตามลําพัง
น่าสงสาร เเต่ช่าง
สักวันเธอคงจะได้พบความสุข
ใช่ เธอต้องการชายสักคน
ไม่มีใครเเถวนี้มองไปทางเธอบ้างเหรอ
ไม่ จะมีเเต่ก็เซลล์เเมน ที่อาจโสดในไม่ช้า
โอ้ เขาจะเลิกกับเมียเหรอ
ผมไม่เข้าใจ เมื่อคืนเขาออกไปหลายครั้งกลางฝน
- ถือกระเป๋าตัวอย่างของไปด้วย - ก็เขาเป็นเซลล์เเมน
ตีสามเเบบนั้นลูกค้าจะมองเห็นเหรอ
ไฟฉาย นาฬิกามีพรายน้ำ
เลขที่บ้านเรืองเเสง
เหรอ คงไม่หรอก ผมว่าไม่นะ
เขาต้องเอาอะไรบางอย่าง ออกจากอพาร์ตเมนต์
อาฮะ คงจะเป็นของส่วนตัว
เขาคงไม่กล้าอยู่เผชิญหน้า
ใช่ ใช่ เเต่บางครั้งการหนี ก็ร้ายกว่าการเผชิญหน้า
เเต่เอ่อ... ผู้ชายบางคนเท่านั้น ที่กล้าทําเเบบนี้
เเล้วเช้านี้ล่ะ มีอะไรคืบหน้าบ้างมั้ย
เอ่อ เขาดึงม่านลงมาปิด
- ร้อนเเบบนี้เนี่ยนะ - ใช่
ดึงขึ้นเเล้วนี่
ถอยไป ถอยไป
- จะให้ฉันหลบไปไหน มีอะไรค่ะ - คุณหลบไป คุณหลบไป...
เห็นมั้ยเซลล์เเมน กําลังมองออกนอกหน้าต่าง
ถอยไป เดี๋ยวเขาเห็น
ฉันไม่อาย ผู้ชายมองฉันบ่อยไป
ไม่ใช่สายตาปกติ
มันเป็นสายตาที่มอง เพื่อดูว่ามีใครมองเขาอยู่รึเปล่า
ไปให้พ้น ไปให้พ้นเดี๋ยวเขามาไล่ เข้าบ้านไป เข้าบ้านไป ชู่ว์
ไปนะคะคุณเจ็ฟฟรี่ย์ พรุ่งนี้เจอกัน
เเละอย่านอนที่เก้าอี้อีกล่ะ
ช่างพูดจริงนะคะ
สเตลล่า เอากล้องส่องทางไกล... ออกจากซองเเล้วเอามาให้ผมหน่อย
ปัญหา ฉันได้กลิ่นเลย
อยากให้คุณถอดเฝือก ฉันจะได้ไปพ้นๆ จากที่นี่
ฉันต้องไปก่อนคุณถึงจะรู้ตัว
ถ้าสวยอย่างคุณไม่ต้องไปไหนหรอก
เธอก็เเค่...
อย่างฉัน สนใจฉันหน่อยสิ
ผมก็ไม่ได้อยู่อีกมุมห้องนึงสักหน่อย
โอ้ที่รัก
ฉันอยากกอดคุณเเบบนี้ทั้งคืน
เอ่อ... คุณไม่เคยมีปัญหาบ้างเหรอ
ก็ตอนนี้ไง
ผมก็เหมือนกัน
ลองบอกฉันซิ
ทําไม... ทําไมคนเราต้องออกจากอพาร์ตเมนต์
สามครั้งในคืนที่ฝนตกพร้อมกระเป๋า... เเละเอามันกลับมาทั้งสามครั้ง
- เเละภรรยามาต้อนรับเมื่อเขากลับบ้าน - ไม่ๆ ไม่ๆ
ไม่ๆ ... ไม่ใช่เมียเซลล์เเมนคนนี้
ทําไมวันนี้เขาไม่ไปทํางาน
งานบ้าน น่าสนกว่าตั้งเยอะ
มีข้อสังเกตยังไงเกี่ยวกับมีดชําเเหละ เเละเลื่อยเล็กๆ
- ห่อในหนังสือพิมพ์ หา - พอทีเถอะ
ทําไมทั้งวันเขาไม่เข้าห้องนอนเมียเลย
ฉันไม่กล้าตอบหรอก
ฟังนะ ผมตอบเเทนก็ได้ มันมีบางอย่างผิดปกติ
ฉันว่าคงเป็นฉัน
คุณคิดว่าไง
มันน่ากลัวเกินกว่าจะคุยด้วย
ไม่กี่นาทีมานี้ เขายังไม่ถอดเสื้อกล้ามเลย
มันคงต้องเป็นงานที่หนักมาก
เราจะเริ่มหั่นศพคนที่ตรงไหนนะ
เจ็ฟขอพูดตรงๆนะ คุณเริ่มทําให้ฉันกลัวเเล้ว
ได้ยินที่ฉันพูดมั้ยเจ็ฟ
- คุณเริ่มทําให้ฉัน - ชู่ว์ ชู่ว์ เขากลับมา
- คุณน่าจะเห็นสภาพคุณตอนนี้ - ทําไมเหรอ
นั่งมองออกไปนอกหน้าต่าง มันธรรมดา เเต่...
ไอ้ดูอย่างคุณด้วยกล้องส่องทางไกล
เเละออกความเห็นเกี่ยวกับทุกอย่าง ที่คุณเห็น มันโรคจิต
คุณนึกว่าเเบบนี้ผมมีความสุขเหรอ
ฉันไม่รู้คุณคิดยังไง เเต่ถ้าไม่หยุดฉันจะกลับเเล้ว
- เอ่อ เอ่อ... - คุณจะมองหาอะไร
เเค่อยากรู้ว่า เมียของเซลล์เเมนคนนั้นเป็นอะไร
มันฟังดูผมเป็นคนบ้ารึไง
- ทําไมคิดว่าเกิดอะไรขึ้นกับเธอ - หลายอย่างเลย
เธอเอาเเต่ใจ เเละต้องการให้คนดูเเล
เเต่ไม่มีใครเห็นเธอเลย ตลอดทั้งวัน... ทําไม
เธออาจตายเเล้ว
ไหนหมอล่ะ ไหนสัปเหร่อ
เธออาจโดนวางยานอนหลับ
เขามานั่นเเล้ว ไม่มีอะไรน่าดู
มีสิ ผมมองเห็นทางหน้าต่าง
ผมเห็นการทะเลาะกันในครอบครัว
เห็นการเเอบออกไปข้างนอกกลางคืน เห็นมีดเเละเลื่อยเเละเชือก...
เเละไม่มีวี่เเววของเมียเขาเลย ตั้งเเต่เมื่อคืนนี้ บอกสิเธออยู่ไหน
- ฉันไม่รู้ - ทําอะไรอยู่ เธออยู่ไหน
เขาอาจเลิกกัน ฉันไม่รู้ฉันไม่สน
หลายคนก็มีมีด เลื่อยเเละเชือกเก็บไว้ในบ้าน
- เเต่ว่านี่ - เเละหลายคนก็ไม่ได้พูดกับเมียทั้งวัน
เพราะเมียบ่น เเละผู้ชายไม่ชอบเมียขี้บ่น
เเต่มีไม่กี่คน ที่ฆ่าเมียตัวเองอย่างที่คุณคิด
มันยากที่จะหลีกเลี่ยงคํานี้ใช่มั้ย
คุณเห็นเขาทําทั้งหมดใช่มั้ย
- ใช่สิ - คุณเห็นเพราะบังตาเปิด
เห็นเขาตรงทางเดิน เเละที่สนามหลังบ้าน
- ผมเห็นเขาดูเเลต้นไม้ที่สนามหลังบ้าน - ฆาตกรจะยอมให้เห็นเเบบนี้เหรอ
เขาน่าจะดึงม่านลงไม่ให้คนเห็น
- ใช้วิธีนี้เเหละที่เขาเรียกว่าหลักเเหลม - คุณนั่นเเหละไม่หลักเเหลม
ฆาตกรคงไม่ฆ่าคนตรงหน้าต่าง ที่เปิดอยู่หรอก
ทําไมล่ะ
ไม่เเน่อาจมีอะไรที่เลวร้ายกว่า ด้านหลังหน้าต่างบานนี้
ไหน โอ้...
งดออกความเห็น
มาเริ่มตั้งเเต่เเรกกันใหม่เจ็ฟ
บอกฉันทุกอย่างที่คุณเห็น
เเละคุณ... คิดว่าหมายความว่าไง
- ฮัลโหล - ชื่อที่ชั้นสองด้านหลังตู้จดหมาย
เป็นชื่อคุณเเละคุณนายลาร์ส เเอล เอ อาร์ เอส ลาร์ส ทรอวอลด์
อพาร์ตเมนต์ หมายเลขเท่าไร
125 ถนน 9 ตะวันตก
ขอบคุณที่รัก
ภารกิจต่อไปของฉันล่ะ
เเค่กลับบ้าน
ก็ได้ ตอนนี้เขาทําอะไรอยู่
เเค่นั่งในห้องนั่งเล่น
ในความมืด ไม่ได้เข้าในห้องนอน
คุณกลับไปนอนซะ ราตรีสวัสดิ์
ราตรีสวัสดิ์
มันอะไรกันเจ็ฟ
ฟังนะดอยล์ เป็นเรื่องที่บอกทางโทรศัพท์ไม่ได้
- คุณต้องมาเห็นกับตาคุณเองที่นี่ - อะไรเหรอ
ไม่มีอะไรมาก ก็เเค่ฆาตกรรมข้างบ้านผมเท่านั้น
- ฆาตกรรมเหรอ - ใช่เเล้ว เมื่อกี๊ผมพูดฆาตกรรม
- ไม่เอาน่า - ผมก็เเค่ให้ข้อมูลกับคุณเเค่นั้น
- ขอบคุณ - ตํารวจที่ดีคงกระโดดคว้าคดีสําคัญเเบบนี้
- ผมไม่ได้ทํางาน - หา
นี่เป็นวันหยุดของผม
ปกติผมถ่ายภาพดีที่สุด ในวันหยุดนี่เเหละ
- ผมจะเเวะไป - โอเคดอยล์ เร็วที่สุดนะ
ขอบคุณสเตลล่า
น่ากินจัง เเค่เห็นมันก็อร่อยเเล้ว
มิน่าสามีถึงยังรักคุณ
- ตํารวจ - หา...
- โทรหาตํารวจเหรอ - ก็ไม่เชิงหรอก ไม่ได้เป็นทางการ
เเค่เพื่อนเก่าของผม เพื่อน... สมัยเป็นทหารด้วยกัน
คิดว่าเขาหั่นศพเธอตรงไหน
ใช่สิ อ่างอาบน้ำ
มันเป็นที่เดียวที่เขาจะล้างเลือดออกได้
เขาควรเอาลังนั่นออกไปก่อนมันจะรั่วนะ
เเฮรี่
ดู ดูสิ คุณเจ็ฟฟรี่ย์
นึกว่าดอยล์จะมาก่อนเขาเอารังออกไป ถ้าไม่เเจ้งตํารวจเขาคงลอยนวลไปเเน่
- เดี๋ยวก่อนค่ะ - อย่าทําอะไรโง่ๆ นะ
เเค่จะลงไปดูชื่อบริษัทขนส่งเท่านั้น
ผมจะดูอยู่ทางนี้
โทรทางไกล
คุณไม่เห็นเขาฆ่าเเละไม่เห็นศพ
- รู้ได้ไงเป็นฆาตกรรม - เพราะทุกสิ่งทุกอย่างมันน่าสงสัยน่ะสิ
ออกไปข้างนอกกลางคืนกลางฝน
มีด เลื่อย ลังเชือกมัดเเน่นหนา เเละเราไม่เห็นหน้าเมียเขาอีกเเล้ว
มันก็ฟังดูน่าสงสัย
เเต่มันเป็นได้หลายอย่าง
เเต่ยากที่จะเป็นฆาตกรรม
อย่าบอกผมนะว่า เขาเป็นนักมายากลตกงาน
ที่เเค่เเสดงมายากลให้ความบันเทิง... เเก่เพื่อนบ้านเท่านั้น
เขาคงไม่กล้า ก่อฆาตกรรมอย่างเปิดเผยเเบบนี้หรอก
เเล้วนั่งสูบซิการ์ รอให้ตํารวจมารวบตัวเขา
คุณเป็นตํารวจ ไปรวบตัวเขาสิ
คุณต้องเรียนรู้เรื่องฆาตกรรม อีกมากเลย
พวกฆาตกรมักวางเเผนอย่างดี ต้องใช้ตํารวจเป็นร้อยกว่าจะรวบตัวมันได้
เซลล์เเมนคนนี้คงไม่ฆ่าเมียหลังอาหาร เเล้วเอาใส่ลังเก็บเอาไว้หรอก
อาจมีคนเคยทํา
มันมีทุกรูปเเบบเเหละ เขาต้องตกใจ
นี่เเค่โอกาสหนึ่งในพัน
เขายังอยู่ในอพาร์ตเมนต์ เหมือนไม่ได้ตกใจ
คิดว่าผมเเต่งเรื่องเหรอ
คุณคงเห็นอะไร ซึ่งมันน่าจะมีคําอธิบายง่ายๆ ที่อธิบายได้
อย่างเช่นอะไร
เมียเขาไปเที่ยว
เมียเขาป่วยอยู่บนเตียง
ใช่ คุณบอกผมเเล้ว
เจ็ฟ ผมคงต้องกลับล่ะ
ผมจะไม่เเจ้งทางสถานีเเต่จะลองสืบดูเอง
ไม่มีประโยชน์ที่จะให้มันเป็นเรื่องฉาวโฉ่
ขอบคุณ
เอ่อ... เมียเขาไม่อยู่ จะลองสืบว่าเธอหายไปไหน
ลงมือเลย
ช่วงนี้... คุณปวดหัวบ้างมั้ย
มาปวดเมื่อตอนคุณโผล่มา
เดี๋ยวก็หาย อาการจิตหลอนก็เหมือนกัน เเล้วเจอกัน
ไปซะไป
สัญญาเช่าหกเดือน
เขาเช่ามากว่าห้าเดือนครึ่งเเล้ว
เขาเงียบ ดื่มเหล้าเเต่ไม่ใช่ขนาดขี้เมา
จ่ายค่าเช่าตรงเวลา เเละมีอาชีพเป็นเซลล์เเมนขายเครื่องประดับ
เป็นคนเก็บเงียบ ไม่มีใครรู้จักเขากับเพื่อนบ้านเท่าไรนัก
คงไม่มีโอกาสรู้จักเธอเเล้ว
เธอไม่เคยออกจากอพาร์ตเมนต์
- เธออยู่ไหน - จนกระทั่งเช้าวานนี้
- กี่โมง - หกโมงเช้า
หกโมงเช้า ช่วงนั้นผมเผลอหลับพอดี
น่าเสียดาย ทรอวอลด์ ก็ออกจากอพาร์ตเมนต์ช่วงนั้น
รู้สึกโง่รึยัง
ยังหรอก
เมียสบายดีเหรอ
สบายดี
ใครเป็นคนบอกเรื่องนี้
- เรื่องไหน - เรื่องที่ออกจากบ้านตอนหกโมงเช้า
ผู้ดูเเลอาคารเเละเพื่อนบ้านสองคน
พวกเขาสามารถบอกเราได้โดยไม่รีรอ
ทรอวอลด์ไปที่สถานีรถไฟ
ทอม คนพวกนั้นจะรู้ได้ยังไงถามหน่อย
เขาเขียนป้ายเเปะกระเป๋าไว้ ว่าจะไปสถานีรถไฟเหรอ
ขากลับผู้ดูเเลเจอคุณทรอวอลด์
เขาบอกว่าเขาพาภรรยาไปส่งขึ้นรถไฟ
งั้นเหรอ มันช่างสะดวกนะที่เขามาบอกผู้ดูเเล
เเล้วได้บัญชีธนาคารของเขามั้ย
- หา - คําพูดเขามีประโยชน์อะไร
มันเป็นคําพูดจากปากของฆาตกร ทรอวอลด์เอง
มีใครเห็นเมียเขาขึ้นรถไฟบ้างรึเปล่า
ขอร้องล่ะ เรื่องนี้เริ่มเพราะ คุณบอกว่าเธอถูกฆาตกรรม
ไม่มีใครรวมทั้งคุณเห็นเธอถูกฆ่า
เอ่อ... คุณจะพยายามเเก้คดี หรือพยายามพิสูจน์ว่าผมงี่เง่ากันเเน่เนี่ย
คงทั้งสองอย่างมั้ง
งั้นทําให้ดี ไปค้นอพาร์ตเมนต์ของทรอวอลด์
มันคงต้องมีหลักฐานมากมาย
- ผมทําไม่ได้ - ไม่ใช่ตอนนี้
อย่างตอนที่เขาออกไปข้างนอก ถ้าเขาไม่รู้มันก็คงไม่เสียหาย
ต่อให้เขาไม่อยู่ก็ทําไม่ได้
เขาเอ่อ... เขามีเพื่อนมีคนรู้จัก อยู่ที่สถานีตํารวจอย่างงั้นเหรอ
อย่าทําให้ผมโกรธ
เเม้เเต่ตํารวจอยู่ดีๆ จะเข้าไปค้นบ้านไม่ได้
ถ้ามีคนรู้ผมคงถูกไล่ออกใน 10 นาที
คุณก็อย่าให้มีใครรู้สิ ถ้าพบหลักฐาน
คุณก็จะเเก้คดีฆาตกรรมได้ เเต่ถ้าไม่พบก็เเสดงว่าเขาเป็นผู้บริสุทธิ์
มันไม่ใช่เเค่ความเสี่ยง
ต้องอย่าลืมความหมายของคําว่า... หมายค้นด้วยล่ะ
ซึ่งออกโดยผู้พิพากษาเมื่อมีเบาะเเสพอ
- ศาลต้องขอหลักฐาน - ก็หาให้สิ
ลองฟังผมนะ
ศาลที่เคารพ ผมมีเพื่อนซึ่งเอ่อ...
เป็นนักสืบสมัครเล่น
เเละคืนนึงหลังเขาทานอาหารคํ่า
โอ้... เเค่นี้ศาลก็หัวเราะผมตายเเล้ว มันไม่มีทางหรอก
คงรู้นะรอให้ถึงพรุ่งนี้เช้า มันจะไม่เหลือหลักฐานอะไรให้คุณอีก
มันเหมือนฝันร้ายของตํารวจ
คุณเอ่อ... ต้องการอะไรถึงจะค้นได้
บอกผมว่าต้องการอะไร
รอยเท้าเปื้อนเลือดตรงประตูเหรอ
อย่ามาพูดประชดผม
คุณขอให้ผมช่วย ผมไม่ต้องช่วยก็ได้
ระหว่างสงคราม เราเป็นเพื่อนกันถึงสามปีได้ยังไงนะ
เดี๋ยวผมจะขอเวลา ไปเช็คหลักฐานอื่นๆ ก่อน
ลืมเรื่องอื่นเถอะ ถ้าเจอลังนั่นก็เจอศพคุณนายทรอวอลด์
เกือบลืมไป มีโปสการ์ด ในตู้จดหมายของทรอวอลด์
ส่งบ่ายสามโมงครึ่งเมื่อวานนี้ จากเเมริชวิลล์ 80 ไมล์ขึ้นไปทางเหนือ
ฉันเดินทางถึงโดยปลอดภัย รู้สึกดีขึ้นมากเเล้ว รัก เเอนนา
เอ่อ นั่นเอ่อ...
เเอนนา...ใช่คนที่ผมคิดไว้มั้ย
คุณนายทรอวอลด์
โอ้เอ่อ... ต้องการอะไรอีกมั้ยเจ็ฟ
ขอตํารวจดีๆ สักคน
โอ้ เเล้วจินอยู่ไหน
เดี๋ยวหยิบให้ค่ะ
เร็วกว่านั้น ต้องเเกว่งเเขนขึ้นด้วย ลองใหม่นะ
- ฮัลโหล - ฮัลโหล คุณนายดอยล์
- ค่ะ - ผมเจ็ฟฟรี่ย์ครับ ทอมกลับรึยัง
- ยังค่ะเจ็ฟ - เขายังไม่ติดต่อมาอีกเหรอครับ
ไม่เลยค่ะ มีอะไรสําคัญมากเหรอเจ็ฟ
ผมเกรงว่ามีครับ
ถ้าเขาติดต่อมาจะให้รีบโทรหาคุณทันที
ไม่ๆ ๆ... ไม่ต้องครับเเค่ให้เขารีบมาที่นี่โดยเร็วที่สุด
- ดูเหมือนทรอวอลด์ จะหนีไปคืนนี้ - ใครค่ะทรอวอลด์
เขารู้ครับ เขารู้ ทรอวอลด์ เป็นผู้ชาย ไม่ต้องห่วง
- ราตรีสวัสดิ์ ค่ะ - ราตรีสวัสดิ์
ทางไกลอีกเเล้ว
สวัสดี
คุณทําอะไรกับผมของคุณ
- ฉันก็เเค่ - ดูทรอวอลด์สิ เขากําลังจะหนีดูสิ
ดูเขาไม่รีบร้อนเลยนะ
เขาเอาของทุกอย่างวางเอาไว้บนเตียง เสื้อ สูท โค้ท ถุงเท้า
- เเม้เเต่กระเป๋าหนังจระเข้ของเมียเขา - เเล้วมันเกี่ยวกับอะไร
เขาซ่อนในตู้ เขาซ่อนมันที่นั่น
เขาเอาออกมา ไปที่โทรศัพท์เเล้วโทรทางไกล
เเล้วเอาเครื่องประดับ ออกมาจากกระเป๋า
เหมือนกําลังขอคําเเนะนํา ใครสักคนทางโทรศัพท์
ที่ไม่ใช่ภรรยาเขา
ผมไม่เคยเห็นเขา ขอคําเเนะนําเมียเขาจริงๆ
ผมไม่เคยเห็นเขาขอคําเเนะนํา
- อยากรู้จังเขาจะไปไหน - ไม่รู้สิ
- ถ้าเขาไม่กลับมาอีกล่ะ - เขาต้องกลับ ของเขายังอยู่
- คงปลอดภัยพอเปิดไฟได้เเล้วนะ - อย่าเพิ่ง
โอเคเปิดไฟได้เเล้ว ตอนนี้เขาคงไปธุระเเล้ว
ฉันพยายามตั้งใจทํางานฉันตลอดทั้งวัน
คงนึกถึงทรอวอลด์
เเละคุณเเละดอยล์เพื่อคุณ
หลังเขาออกไป เขาติดต่อมาอีกรึยัง
ยังเลย... เขาบอกว่า จะไปเช็คสถานีรถไฟเเละลัง
คงยังเช็คอยู่มั้ง
คุณคิดอะไรเหรอ
- มันไม่มีเหตุผลเลย - อะไร
ผู้หญิงคนนั้นคาดเดาง่าย
เเต่ผมไม่รู้คุณคิดอะไรอยู่
ผู้หญิงจะมีกระเป๋าใบโปรด
จะเอาเเขวนไว้หัวเตียง เพราะหยิบฉวยอะไรได้ง่าย
เเล้วทําไมอยู่ดีๆ เมื่อออกนอกบ้าน เธอถึงทิ้งมันเอาไว้
เพราะมันกะทันหัน หรือที่ๆ จะไปไม่ต้องใช้กระเป๋าถือ
มีเพียงสามีเท่านั้นที่รู้
เเละเครื่องประดับ
ผู้หญิงจะไม่เอาเครื่องประดับใส่กระเป๋า ให้มันพันกันให้มันเป็นรอยหรอก
- เลยซ่อนในเสื้อผ้าสามี - ไม่หรอก
เเละจะไม่ทิ้งไว้บ้านด้วย
ถ้าไม่ใช่โรงพยาบาล
ผู้หญิงจะต้องเอาเครื่องสําอางค์ น้ำหอมเเละเครื่องประดับไปด้วย
- วางตรงนั้น นี่ข้อมูลลับเหรอ - มันเป็นอุปกรณ์พื้นฐาน
เเละคงไม่เอาทิ้งไว้ในกระเป๋าใบโปรด ในลิ้นชักเสื้อผ้าสามีหรอก
ผมเห็นด้วยที่รัก ผมเห็นด้วย
ดอยล์จะต้องตอบคําถามเหล่านี้ให้ได้
คุณนายทรอวอลด์ ออกไปตอนหกโมงเช้ากับสามีเหรอ
จากปากคําของพยาน
ฉันพนันดอยล์ได้เลย นั่นต้องไม่ใช่คุณนายทรอวอลด์
- โอ้... - งั้นไม่ต้องเรียกฉันว่าผู้หญิง
- เเล้วพยานพวกนั้นล่ะ - พวกเขาเห็นเเค่ผู้หญิง
เเต่เธอไม่ใช่คุณนายทรอวอลด์
รับรอง... ไม่ใช่
อย่างนั้นเหรอ
มานี่สิ
ถ้าเราต้องบอกเขาเรื่องพวกนี้
เขาก็ไม่ใช่นักสืบเก่งนัก
อย่าไปว่าเขามากเลยเขาก็เเค่ข้าราชการ
ผมอยากให้เขารีบมาจัง
อย่าเร่งรัดเขา เรามีเวลาทั้งคืน
- อะไรนะ - ทั้งคืน ฉันจะอยู่กับคุณ
คงต้องขออนุญาตเจ้าของตึกผมก่อน
เสาร์อาทิตย์นี้ฉันไม่มีงาน
มันก็ดีเเต่ที่นี่มีเตียงเดียว
ถ้าพูดอะไรอีกฉันจะจูบคุณทั้งคืนเลย
ถ้าอย่างนั้นผมก็คงจะทําอะไรไม่ได้
คุณบอกฉันต้องอยู่ โดยอาศัยกระเป๋าใบเดียว
ของคุณคงไม่เล็กเท่านี้
นี่เหรอกระเป๋าเสื้อผ้า
มันก็เเค่กระเป๋าใส่เสื้อผ้าคืนเดียว
- กะทัดรัด เเต่เอ่อ... ก็เพียงพอ - เหมือนคุณรีบเก็บของเลย
ดูนี่สิ เหลือเชื่อที่สุด
ฉันขอเเลก
สัญชาตญาณของฉันกับที่นอนคืนนึง
ผมยอมคุณเเล้วกัน
โอ้เพลงนั่นอีกเเล้ว
เขาช่างได้เเรงดลใจ ให้เเต่งเพลงเเบบนี้จากไหน
อย่างน้อยก็เดือนละครั้ง จากเจ้าของอาคาร
มันช่างไพเราะมาก
- ฉันอยากมีความคิดสร้างสรร - คุณก็มีอยู่เเล้ว
คุณมีพรสวรรค์ ในการสรรสร้างสถานการณ์ที่ลําบาก
- งั้นเหรอ - ใช่
อย่างมาค้างคืนที่นี่โดยไม่ได้รับเชิญ
ปัจจัยนึงของการโจมตีคือการจู่โจม
เเละอย่างในหนังสือนิยายนักสืบของคุณ
ทุกครั้งที่พระเอกมีปัญหา ผู้หญิงที่ชื่อฟรายเดย์ต้องมาช่วยเขาไว้
เธอใช่ผู้หญิงที่ช่วยเขา จากเงื้อมมือของนักเต้นผู้บ้าคลั่ง
เเละลูกสาวมหาราชาที่หลงเขารึเปล่า
- คนนั้นเเหละ - คนนั้นเองเหรอ
เเต่ว่า... เขาไม่เคยเเต่งงานกับเธอ เเปลกนะ
เเปลก
ฉันขอเปลี่ยนไปใส่ชุดที่สบายกว่านี้นะ
ตามสบาย
เเล้วจะไปชงกาเเฟให้ในครัว
ขอบรั่นดีด้วย
เเฮรี่
- เจ็ฟ - สวัสดี
เเล้วรู้อะไรเกี่ยวกับทรอวอลด์อีก
ผมนึกว่าคุณจะมาไม่ทัน เเละเขาจะลอยนวลไปซะเเล้ว
- เขาจะหนีไปเหรอ - เขาเอาข้าวของทุกอย่างวางไว้บนเตียง
เตรียมพร้อมใส่ลงกระเป๋า
ฉันเเค่อุ่นบรั่นดี คุณดอยล์ใช่มั้ย
ทอม นี่คุณลิซ่า ฟรีม้อนท์
ยินดีที่รู้จัก
เราคิดว่าทรอวอลด์ผิดจริง
ระวังหน่อยทอม
- ฮัลโหล - ผู้หมวดดอยล์ครับ
ครับเขาอยู่นี่... ของคุณ
- ฮัลโหล - ผู้หมวดดอยล์เหรอครับ
กําลังพูด
ใช่
โอเค
ขอบใจมากนะ โชคดี
เดี๋ยวกาเเฟพร้อมค่ะ
เจ็ฟ จะไม่บอกเขาเรื่องเครื่องประดับเหรอ
เครื่องประดับ
เขาเอาเครื่องประดับ ของเมียซ่อนไว้ในเสื้อผ้าที่ในห้องนอน
- เเน่ใจว่าของเมียเขา - มันอยู่ในกระเป๋าใบโปรดของเธอ
มันสรุปได้เพียงอย่างเดียวเท่านั้น คุณดอยล์
ซึ่งคือ
คนที่ออกจากบ้านพร้อมเขาเมื่อเช้าวาน ไม่ใช่คุณนายทรอวอลด์
คุณรู้ได้ยังไง
ผู้หญิงเมื่อเดินทาง จะไม่ทิ้งเครื่องประดับ เอาไว้บ้าน
ขอร้องทอม คุณไม่ต้องการข้อมูลพวกนี้เหรอจริงมั้ย
ความจริงเเล้วก็ใช่
ทรอวอลด์ไม่ใช่ฆาตกรรมอะไรทั้งนั้น
หมายความว่าคุณสามารถหาเหตุผล มาอธิบายเรื่องทั้งหมดได้อย่างนั้นเหรอ
ไม่ คุณก็เหมือนกัน
เเต่ที่คุณกําลังมองคือโลกส่วนตัวของเขา
คนเราทําอะไรหลายอย่าง ที่อธิบายไม่ได้ในโลกส่วนตัว
เเต่ไม่ใช่กําจัดเมียตัวเอง
ลืมมันซะเถอะมันมีเเต่จะนําคุณไปผิดทาง
เเล้วไอ้มีดกับเลื่อยนั่นล่ะ
คุณมีเลื่อยมั้ย
- มี ในโรงรถที่บ้าน - ใช้เลื่อยคนไปกี่คนเเล้ว
เเละไอ้มีดกว่า 200 เล่มที่คุณเคยมีด้วย
หลักการคุณใช้ไม่ได้
ต้องอย่าลืมที่เมียเขาหายไป เรื่องลัง เรื่องเครื่องประดับ
ผมเช็คที่สถานีรถไฟ
เขาซื้อตั๋ว 10 นาทีต่อมา ก็ส่งเมียขึ้นรถไฟ
ที่หมาย เเมริชวิลล์
- มีพยานรู้เห็นมากมาย - อาจเป็นผู้หญิง
เเต่ต้องไม่ใช่คุณนายทรอวอลด์
- เเละเครื่องประดับ - คุณฟรีม้อนท์
สัญชาตญาณหญิงของคุณอาจใช้ได้ ในนิยายเเต่ในชีวิตจริงมันใช้ไม่ได้
ผมไม่รู้กี่ปีที่ผมเสียเวลาสืบสวน โดยอาศัยเบาะเเสจากสัญชาตญาณหญิง
เอาล่ะ คุณคงยังไม่เจอลัง
เเละคงเอาคําพูดเหล่านี้ มาจากงานเลี้ยงของพวกตํารวจ
เจอลังเเล้ว ครึ่งชั่วโมงหลังจากผมกลับไป
เเล้วการที่เขาต้องมัดลัง ด้วยเชือกเเน่นหนามันปกติเหรอ
ปกติ ถ้ากุญเเจมันเสีย
เเล้วเจออะไรอยู่ในลัง คุณช่วยบอกผมหน่อย
เสื้อผ้าของคุณนายทรอวอลด์
เก็บไว้อย่างดี ไม่ใหม่นักเเต่ก็ดูดี
คุณส่งมันไปเช็ครึเปล่า
ผมส่งมันไปยังที่ๆ มันควรไป
เเค่ไปไม่ไกลเท่านั้น เเต่เธอทําไมต้องเอาทุกสิ่งทุกอย่างไปด้วย
ให้เป็นหน้าที่ของจิตเเพทย์ผู้เชี่ยวชาญ เรื่องผู้หญิงดีกว่า
มันดูเหมือนว่าเธอคงจะไม่กลับมาอีก
หรือเรียกอีกอย่างว่าปัญหาครอบครัว
เเละถ้าเธอไม่กลับมา ทําไมไม่บอกเจ้าของตึก
จะบอกให้ก็ได้ว่าทําไม... ก็เพราะเขามีบางอย่างปกปิด
คุณบอกเจ้าของตึกทุกเรื่องรึเปล่า
บอกเเล้วไงระวังหน่อยทอม
ถ้าระหว่างสงครามผมระวังพอ ที่จะส่งหน่วยลาดตระเวนออกไป
คุณคงได้โอกาสถ่ายรูป ติดเหรียญกล้าหาญเเละได้งานดีๆ
มีชื่อเสียงเเละรํ่ารวย
ผมว่าเราน่าจะนั่งดื่มเหล้าคุยกันสบายๆ ดีกว่า
ลืมทุกอย่างซะ
เราจะได้โม้กันถึงชีวิตสมัยสงครามในอดีต
หมายความว่าคุณไม่ทําคดีเเล้ว
ก็ไม่มีคดีให้ทํา คุณฟรีม้อนท์
ดื่มกันหน่อยน่า
คุณคงพูดถูก
เอ่อ... ผมควรจะกลับบ้านไปพักผ่อน
ขอบคุณ
ผม... ผมมันจิบไม่เป็น
เจ็ฟ ถ้าต้องการความช่วยเหลืออีก
ลองเปิดหา ในสมุดโทรศัพท์หน้าเหลืองก็เเล้วกันนะ
ฉันชอบคนพูดตลกจัง
- ลังนั่นส่งถึงใคร - คุณนายเเอนนา ทรอวอลด์
ก็รอดูสิว่าใครมารับไป
โทรศัพท์เมื่อกี๊ คงไม่ว่านะที่ผมให้เบอร์คุณไป
ไม่ว่าหรอก
ตํารวจที่เเมริชวิลล์
รายงานว่ามีคนมารับลังเเล้ว
โดยคุณเเอนนา ทรอวอลด์
อย่าอยู่ให้ดึกนัก
- ดู - อะไร
เอ่อ... ดูเขาเด็กกว่าเธอนะ
ไม่ใช่ว่าผมอยากให้ความชอบ กับทอมัสเจ ดอยล์ เท่าไรนัก...
เเต่เขาอาจพูดถูกที่ว่านั่น เป็นโลกส่วนตัวของคนพวกนั้น
อยากรู้จังมันผิดมั้ยที่เราเเอบดูเขา ด้วยกล้องมีซูมเเละกล้องส่องทางไกล
มันผิดมั้ย เเม้เพื่อพิสูจน์ว่าเขาไม่ได้ทําความผิด
ฉันไม่รู้ไอ้เรื่องเเบบนี้เท่าไรนัก
อาจมีคนทําเเบบนี้กับผม มันอาจจะมีคนคอยดูผมอยู่
เจ็ฟ ฉันว่ามีใครรู้เรื่องนี้ เขาคงต้องไม่เชื่อเเน่
- หา - คุณไม่น่าที่จะต้องเศร้าเเละเสียใจ
เมื่อรู้ว่าเขาไม่ได้ฆ่าเมียเขา
เราอาจจะเป็นคนสองคนที่น่ากลัวที่สุด
เราน่าจะดีใจที่ผู้หญิงคนนั้น ปลอดภัยเเละไม่ได้ถูกฆ่า
ไอ้คําสอนที่ว่าจงรักเพื่อนบ้าน หมดความหมายเเล้วเหรอ
ผมจะเริ่มเปลี่ยนเเปลงตั้งเเต่พรุ่งนี้
จะเริ่มที่คุณทอร์โซ่
ฉันจะยอมเเม้เเต่ย้ายมาอยู่... อพาร์ตเมนต์ ฝั่งตรงข้าม
เเละเต้นให้คุณดูเป็นประจําทุกชั่วโมง
คืนนี้การเเสดงจบเเล้ว
นี่เป็นตัวอย่างของรายการต่อไป
ดอยล์ คิดว่าฉันขโมยกระเป๋านี่มารึเปล่า
ไม่ลิซ่า เขาคง... ไม่คิดอย่างนั้น
คุณคิดว่าไง
ก็เอ่อ...
ฉันจะถามใหม่เเล้วกัน
ขอบคุณ
คุณชอบมั้ย
ผมชอบมากเลย
เกิดอะไรขึ้น
- อะไร ใครบาดเจ็บเหรอ - นั่นมันหมานี่
มีอะไรเกิดขึ้นกับหมาเหรอ
- มีใครตกหน้าต่างหรือไง - ไม่รู้สิ
ฉันคิดว่ามันเป็นหมานะ
มันตายเเล้ว มันถูกรัดคอจนตาย
- ใครนะ เป็นคนทํา - คนไหนที่เป็นคนฆ่าหมาตัวนี้
พวกคุณไม่รู้ความหมาย คําว่าเพื่อนบ้านหรอก
เพื่อนบ้านต้องรักกัน
เพื่อนบ้านต้องคุยกัน
ห่วงว่ามีใครเป็นใครตาย เเต่ไม่ใช่พวกคุณ
เเต่ฉันไม่เคยคิดเลย ว่าพวกคุณจะโหดขนาดฆ่าหมาเล็กๆ ได้
มันไม่เคยไปสร้างความเดือดร้อนให้กับใคร
ฆ่ามันเพราะมันชอบคุณเหรอ
เเค่เพราะมันชอบคุณเหรอ
เข้าข้างในเถอะที่รัก
เรากลับเข้าไปสนุกต่อข้างในกันเถอะ
ตอนเเรกทอมดอยล์ เกือบทําให้ผมเชื่อ ผมเข้าใจผิดเเล้ว
- ทําไมเหรอ - ดูสิ
ทั้งตึกมีคนเดียวเท่านั้น ที่ไม่ได้โผล่ออกมาที่หน้าต่าง ดูสิ
ทําไมทรอวอลด์ ต้องฆ่าหมาตัวน้อยด้วย
เพราะมันรู้มากไป
มันจะคุ้มค่าที่เรารอดูทั้งวันรึเปล่า
ทําความสะอาดบ้านเหรอ
เขากําลังล้างผนังห้องน้ำ
เลือดคงสาดเลย
ทําไมล่ะ เราทุกคนก็คิดอย่างนั้นนี่นา
เขาฆ่าเธอในนั้น ก็ต้องล้างให้หมดก่อนเขาย้ายออก
เลือกคําพูดหน่อยสเตลล่า
มันไม่มีคําสุภาพสําหรับการฆ่าคน
ลิซ่า ที่หิ้งด้านหลังนั่น
คุณเห็นกล่องสีเหลืองมั้ย
- ชั้นบนเหรอ - ข้างบนนั่นเเหละ
หยิบเครื่องดูฟิล์มให้ผมหน่อย
ผมรู้สึกว่า...
ภาพนี่สองอาทิตย์เเล้ว
หวังว่าผมคงถ่ายอย่างอื่นเอาไว้ด้วยนะ
คุณกําลังมองหาอะไร
บางสิ่ง เเละถ้าใช่ล่ะก็ ผมคิดว่าได้เห็นคนถูกฆาตกรรม
- คุณนายทรอลวอลด์ - ไม่
ไม่ เจ้าหมา
รู้เเล้วทําไมทรอลวอลด์ ฆ่าหมาตัวนั้น
ดูสิ ลองดู... เเล้วบอกว่าเห็นอะไร
ทีนี้เอาลง เเล้วดูอีกที
เเล้วเอาลง เห็นมั้ย
- ก็ เเค่ภาพถ่ายของสนามข้างหลังเท่านั้น - มีบางสิ่งบางอย่างเปลี่ยนไป
สิ่งนึงที่เปลี่ยนไป
ดอกไม้ในเเปลงปลูกดอกไม้ ของทรอลวอลด์
หมายถึงตรงที่หมาดมกลิ่นนะเหรอ
ตรงที่หมามันขุด
ดูดอกไม้สิ ดอกสีเหลืองที่ชูยอดขึ้นมา
มันไม่สูงเท่าเดิม มีที่ไหนสองอาทิตย์ดอกไม้เตี้ยลง
- มีบางอย่างฝังอยู่ที่นั่น - คุณนายทรอลวอลด์
คุณคงไม่เคยไปสุสานใช่มั้ย
คุณทรอลวอลด์ ไม่สามารถเอาร่างภรรยา
ฝังลงในพื้นที่หนึ่งตารางฟุตได้
เว้นเเต่เขาจะฝังเเบบตั้งศพให้ยืน ซึ่งคงไม่ต้องใช้มีดกับเลื่อย
ไม่ ฉันว่าศพเธอถูกเเยกไปทิ้งทั่วเมือง
- ที่ทะเลสาป ที่ในเเม่น้ำ - หยุดเถอะสเตลล่า
ในนั้นต้องมีอะไร ดอกไม้ถูกขุดขึ้นเเล้วนําลงไปปลูกใหม่
อาจจะเป็นมีดกับเลื่อย
- โทรหาผู้หมวดดอยล์ - รอก่อน
รอให้มันมืดลงอีก
- ฉันจะไปขุดดูเอง - คุณจะไม่ขุดอะไรทั้งนั้น
เดี๋ยวก็คอหักอีกคนหรอก
ไม่ๆ ผมจะไม่โทรหาดอยล์
จนกว่าจะได้ศพของคุณนายทรอลวอลด์ เราต้องเข้าอพาร์ตเมนต์นั้นให้ได้
เขาเก็บของ
โอ๊ะโอ นี่ หยิบดินสอหน่อย
สเตลล่า หยิบกระดาษโน้ตเเถวนี้ให้ผมด้วย
นั่นไง
ลารส์ ทรอลวอลด์ ฉันรู้ว่าเเกทําอะไรเธอ
เเกทําเเน่ทรอลวอลด์ เเกเป็นคนทํา
- เร็วลิซ่า เขามาเเล้ว... - ไม่ควรปล่อยเธอไป ถ้าหากเขา
ขอบคุณพระเจ้าที่เรื่องนี้จบลง
- ฉันขอดื่มหน่อยได้มั้ย - เชิญตามสบาย
เขาจะต้องไปเเน่ที่สําคัญคือเมื่อไร
ฉันขอยืมกล้องคุณหน่อยได้มั้ย
ได้เลยเเต่ต้องบอกว่าคุณเห็นอะไรบ้าง
- มิน่า - มิน่าอะไร
ยัยคนว้าเหว่เพิ่งเอายาออกมาวาง ซึ่งดูเหมือนโรเดี่ยมไทรเเอ็กกาน่อล
จากตรงนี้มองออกเหรอ
ฉันเคยเอาไอ้ยาสีเเดงนี่ ทําให้คนหลับมาเเล้วมากมาย
- เเล้วมันมากพอที่จะ... - คงไม่มากขนาดนั้น
มันหวุดหวิดน่ะ
ปฏิกิริยาเขาเป็นยังไง ตอนที่เขาดูจดหมาย
คงไม่ใช่สีหน้าเหมือนตอนที่... ธนาคารให้เขากู้เงินหรอก
เจ็ฟ กระเป๋าถือ
สมมุติเเหวนเเต่งงาน ของคุณนายทรอลวอลด์
อยู่รวมกับเครื่องประดับ ในกระเป๋าใบนั้น
ระหว่างเขาคุยโทรศัพท์เขาดูเเหวนสามวง วงนึงเเหวนเพชร วงนึงมีหัวพลอยใหญ่ๆ
เเล้วเเหวนทองเรียบๆ วงนึง
เธอไม่มีวันทิ้งเเหวนเเต่งงานไว้เเบบนี้เเน่
สเตลล่า คุณเคยทิ้งไว้บ้านรึเปล่า
ทางเดียวที่ใครจะได้เเหวนนี้ไป คือต้องตัดนิ้วฉัน
ลงไปดูกันเถอะอะไรถูกฝังอยู่ในสวน
ได้สิ ฉันอยากพบ คุณนายทรอลวอลด์มานานเเล้ว
- คุณสองคนพูดอะไร - มีพลั่วมั้ย
- ผมจะมีพลั่วได้ยังไง - ในห้องใต้ดินคงมี
- เดี๋ยวก่อน - เจ็ฟ ถ้าคุณขวัญอ่อนคุณก็อย่ามอง
ผมไม่ได้ขวัญอ่อน
เเค่ไม่อยากให้คุณสองคน โดนเหมือนที่หมาตัวนั้นโดนเท่านั้น
โอ้ รู้มั้ยคุณฟรีม้อนท์
- เขาอาจพูดถูกนะ - ใจเย็นก่อน รับไป
เรื่องเเบบนี้เราจะเสี่ยงไม่ได้
นี่ ส่งสมุดโทรศัพท์ให้หน่อย
เพื่ออะไร
ผมอาจเอาเขาออกจากอพาร์ตเมนต์ได้
ขอเวลาเเค่ไม่กี่นาที
- ผมจะดึงเขาไว้ 15 นาที - ทํายังไง
ทรอลวอลด์
ทรอลวอลด์ ทรอลวอลด์
เชลซี 2709927099
เราเคยทําให้เขาตกใจได้ เราก็อาจขู่เขาได้อีก
ผมอาจใช้คําว่าเราผิดไป พวกคุณเท่านั้นที่ต้องเสี่ยง
- ต้องให้ลงคะเเนนมั้ย - มันเอกฉันท์อยู่เเล้ว
27099
เชลซี
รีบรับสิทรอลวอลด์
เเกจะต้องอยากรู้
คงอยากรู้ว่าใครกันนะที่โทรมา เร็วรับสิ
ฮัลโหล
ได้จดหมายมั้ย
ได้รึเปล่าทรอลวอลด์
- คุณเป็นใคร - เดี๋ยวก็มีโอกาสได้รู้
ไปเจอผมที่บาร์โรงเเรมอัลเบิร์ต รีบไปเดี๋ยวนี้
ทําไมต้องไป
ไปคุยกันนิดหน่อย
เพื่อตกลงกันเรื่องเมียของคุณ
ผม ผมไม่เข้าใจ
หยุดถ่วงเวลาทรอลวอลด์ ไม่งั้นจะวางหูเเละเเจ้งตํารวจ
ผมมีเงินเเค่ร้อยดอลลาร์เท่านั้น
ก็ยังดี ตอนนี้ผมอยู่โรงเเรมอัลเบิร์ต
เเล้วจะมองหาคุณ
เร็วสเตลล่า รีบไป
คนนึงมองมาทางนี้ด้วย ถ้าเห็นเขากลับมา ผมจะส่งสัญญาณด้วยเเสงเเฟลช
บ้านคุณดอยล์ค่ะ
ผมเเอล.บี. เจ็ฟฟรี่ย์ เป็นเพื่อนคุณดอยล์ใครพูดครับ
- ฉันเป็นพี่เลี้ยงค่ะ - โอ้ เอ่อ... พวกเขาจะกลับเมื่อไร
เขาจ้างฉันถึงตีหนึ่ง พวกเขาไปทานอาหารเเละไปไนท์คลับ
เหรอครับ ถ้าเขาโทรเข้ามา ให้รีบติดต่อเเอล.บี. เจ็ฟฟรี่ย์ ทันทีครับ
ผมมีอะไรให้เขาประหลาดใจ
เเล้วเอ่อ... เรามีเบอร์ของคุณมั้ยคุณเจ็ฟฟรี่ย์
- เขามีครับ ราตรีสวัสดิ์ - ราตรีสวัสดิ์
สเตลล่า เข้าใจยัยคนว้าเหว่ผิดไปเเล้ว
ลิซ่า จะทําอะไร... อย่านะ อย่า
ลิซ่า จะทําอะไร อย่านะ
ลิซ...
เร็วเข้า เร็วเข้ารีบออกมา
เร็วเข้า โทรไปห้องเขา ฉันเพิ่งเห็นเขากลับมา
- เดี๋ยวนี้เหรอ - ให้เวลาเธออีกเดี๋ยว
เอาล่ะพวกเราเดี๋ยวเริ่มใหม่ตั้งเเต่ต้น
ยัยคนว้าเหว่ โอ้โทรเเจ้งตํารวจ
- โอเปอเรเตอร์ค่ะ - ต่อสถานีตํารวจ สถานีที่หก
ได้ค่ะ
คุณเจ็ฟฟรี่ย์ ดนตรีหยุดเเล้ว
อะไร ลิซ่า
ลิซ่า
สถานีที่หก นี่จ่าออลกู๊ด
ฮัลโหล ฮัลโหล
ผู้ชายกําลังทําร้ายผู้หญิงที่เลขที่ 125 ถนน 9 ตะวันตก ชั้นสอง
ด้านหลัง รีบมาด้วยครับ
- คุณชื่ออะไร - เเอล.บี. เจ็ฟฟรี่ย์
- ที่อยู่ - เชลซี 25598
- ฉันบอกคุณเเล้วไง... - โอ้ไม่
ปล่อยชั้นนะ เจ็ฟ
- ไม่นะ ไม่ - เจ็ฟ
เจ็ฟ เจ็ฟ
ลิซ่า
สเตลล่า เราทําอะไรไป
เจ็ฟ
- เจ็ฟ เจ็ฟ - มากันเเล้ว
เธอจะทําอะไร ทําไมไม่ให้ตํารวจจับเขา
- เธอเป็นคนฉลาด - ระวังเราจะโดนจับกันทั้งหมด
เราช่วยเธอได้เเน่
นั่นเเหวนเเต่งงาน
ปิดไฟ เขาเห็นเราเเล้ว
คิดว่าเขาจะอยู่อีกนานเท่าไร
ถ้าเขาไม่โง่กว่าที่ฉันคิดไว้ คงไม่รอให้สัญญาเช่าหมดอายุหรอก
ช่วยหยิบกระเป๋าเงิน จากลิ้นชักนั่นให้ผมหน่อย
- จะเอาเงินไปทําอะไร - จะประกันลิซ่า ออกจากคุก
คุณน่าจะปล่อยเธอไว้ที่นั่น คุณจะได้ไม่ต้องเเต่งงานกับเธอไงล่ะ
- นี่ ผมมี 127 ดอลลาร์ - ต้องใช้เท่าไร
ข้อหาปล้นครั้งเเรก คงประมาณ 250 เหรียญ
- กระเป๋าถือของลิซ่า - ใช่
เธอมีเท่าไร
- 50 เซ็นต์ - เอานี่ไป
- ในกระเป๋าฉันคงมีอีก 20 ดอลลาร์ - ที่เหลือล่ะ ที่เหลือล่ะ
ตํารวจพวกนี้คงพอจะต่อรองได้
เร็วรีบไป
เดี๋ยวก่อน... รีบไป
- เจ็ฟฟรี่ย์ - เอาล่ะมีอะไรอีก
ดอยล์ ผมมีเรื่องสําคัญจะบอกคุณ
ทําไมผมต้องโทรกลับมานะ
อย่าทําลายคืนนี้
- ด้วยไอ้เรื่องฆาตกรรมของคุณอีกเลยน่า - ฟังผมนะ... ฟังผมนะ
ลิซ่าอยู่ในคุก เธอถูกจับไป
- ลิซ่าคุณเหรอ - ลิซ่าผมเเหละ
คุณน่าจะได้เห็นเธอ
เธอเเอบเข้าอพาร์ตเมนต์ ของทรอลวอลด์
เเต่เขากลับมา ทางเดียวที่จะช่วยเธอได้ คือต้องโทรเเจ้งตํารวจ
- ผมบอกเเล้ว - ผมรู้คุณบอกเเล้ว
เเต่เธอเข้าไปหาหลักฐาน เเละเธอได้หลักฐานออกมา
- อย่างเช่นอะไร - อะไรงั้นเหรอ
อย่างเเหวนเเต่งงาน ของคุณนายทรอลวอลด์อย่างนั้นไง
ถ้าเธอยังไม่ตาย
เธอต้องสวมเเหวนวงนั้นอยู่จริงมั้ย
- ก็เป็นไปได้ - เป็นไปได้อะไร มันความจริง
เมื่อคืนเขาฆ่าหมา
เพราะหมาไปคุ้ยเเถวสวนดอกไม้... รู้มั้ยทําไม
เพราะเขาเอาบางสิ่งไปฝังที่นั่น เเล้วหมาได้กลิ่น
กระดูกเก่าๆ เหรอ
ผมไม่รู้ทรอลวอลด์ ฝังอะไรเเต่ผมบอกคุณได้ว่า...
ที่เขาออกจากบ้านกลางดึก พร้อมกระเป๋าถือ
เขาไม่ได้เอาของส่วนตัวไปเเน่
เพราะของส่วนตัว ยังอยู่ในอพาร์ตเมนต์ของเขา
เขาอาจเอากระดูกเก่าๆ ไปทิ้ง
ช่างมันเถอะ ผมจะบอกให้อีกอย่างนึง โทรศัพท์ที่เขาโทรเป็นโทรทางไกล
โอเค เเละถ้าเขาโทรทางไกล หาเมียเขาในวันที่เธอไป
หลังจากโทรไปถึงเเมริชวิลล์
ทําไมเธอต้องเขียนไปรษณียบัตร
บอกว่าเธอถึงเเมริชวิลล์ โดยปลอดภัยเเล้วล่ะ
ลิซ่า อยู่ไหน
สถานีที่หก ผมส่งคนเอาเงินไปประกันเเล้ว
อาจไม่ต้องใช้เงิน เดี๋ยวผมจะรีบไป
โอเค โอเครีบหน่อยนะ
เขารู้ว่าถูกดูอยู่
เเละคงต้องลงมือทําอะไรเเน่ รีบหน่อย
ถ้าเเหวนนั่นใช่เราจะไปรวบตัวเขา โชคดีเจ็ฟ
โชคดี
ฮัลโหล ฮัลโหลทอม ผมว่าทรอลวอลด์ไปเเล้ว
ฮัลโหล
ต้องการอะไรจากฉัน
ผู้หญิงเพื่อนเเก ทําไมถึงไม่จับฉันส่งตํารวจ
เเกต้องการเงินจํานวนมากมายเหรอ
ฉันไม่มีเงินหรอก
พูดออกมาสิ
พูดออกมา บอกมาเเกต้องการอะไร
เอาเเหวนคืนฉันมาได้มั้ย
ไม่
บอกเธอให้เอามาคืน
ไม่ได้ ป่านนี้ตํารวจเอาไปเเล้ว
ลิซ่า... ดอยล์...
เกิดอะไรขึ้น
ดู ดูนั่นสิ
ดอยล์
ทรีโอ ส่ง .38 มา
โทษทีเจ็ฟฟรี่ย์ ผมมาโดยเร็วที่สุดเเล้ว
คุณเจ็ฟฟรี่ย์ อย่าให้ใครเเตะต้องเขา
ไปเอากระเป๋ายาของฉันมาจากข้างบน
- ผมคงอยู่ไม่ได้ถ้ามีอะไรเกิดขึ้นกับคุณ - คุณหยุดพูดเถอะ
ผมภูมิใจในตัวคุณ
- พอจะออกหมายค้นได้รึยัง - โอ้เเน่นอน
- ผู้หมวดดอยล์ - อะไร
เขาโอเคมั้ย
เขายังไม่ตาย
ทรอลวอลด์ พร้อมพาเราไปทัวร์เเม่น้ำอีสท์เเล้วครับ
เขาฝังเครื่องมือไว้ที่เเปลงดอกไม้ใช่มั้ย
ใช่ เขาบอกหมามันอยากรู้อยากเห็นมากไป ก็เลยขุดขึ้นมา
อยู่ในกล่องเครื่องมือ ในอพาร์ตเมนต์ของเขา
- ไปดูมั้ย - ไม่ล่ะ ฉันไม่อยากมีส่วนเกี่ยวข้องด้วย
มันจะต้องดังเเน่เลย นี่เป็นงานเพลงชุดเเรก
อยากฟังจัง
คุณไม่รู้หรอกว่า มันมีความหมายต่อฉันเเค่ไหน
อย่ากระโดดออก... ลองอีกทีนะเจ้าหมาน้อย
นิ่งๆ นะ
นิ่งๆ
- สเเตนลี่ย์ - ไง ที่รัก
โอ้ ทหารทําให้คุณเปลี่ยนไป
การฝึกทําให้ผมหิว
คุณมีอะไรกินบ้างมั้ย
ดีใจจังที่ได้กลับบ้าน
จะต้องให้บอกกี่ครั้งให้คุณเลิกทํางาน เเล้วเราจะได้เเต่งกัน
โอ้ที่รักไม่เอาน่า